MAAND VAN DE SCHEPPING - 2
(Vervolg)
TEGENSTEMMEN
Prachtig, die houding.
Maar daarbij blijft het waar, dat er veel zaken zijn waar ik zélf rechtstreeks weinig aan kan doen. De bekende fabrikanten en olieproducenten, de grote politiek, de dominerende economische belangen, de verwoestende oorlogen, het aarzelende klimaatbeleid.
En ik ben eerlijk gezegd ook sceptisch wanneer iemand zegt: Alle kleine beetjes helpen. Je zult het uiteindelijke resultaat misschien nooit zien, maar je kleine bijdrage heeft uiteindelijk tóch effect.
Is dat echt zo?
Ik weet het niet.
Ik heb daar, verstandelijk, geen sluitend antwoord op.
Kan ik die onduidelijkheid uithouden ?
Kan ik het met die onzekerheid tóch verder of werkt ze alleen verlammend ?
IETS ERVÁREN
Wat mij bij het uithouden van die onzekerheid geholpen heeft is ervaring, d.w.z. het erváren van iets. Niet alleen over iets nadenken, maar ook beseffen wat je erváárt. Ik merk dat ik door dingen ánders te doen, bewuster, meer ontspannen, dat er dan iets in mij gebeurt.
Bij voorbeeld iets rustig opruimen, ontspannen afwassen, een ander die je onderbreekt gewoon even helpen, rustig wachten op antwoord van iemand die naar woorden zoekt, iets langzaam (op)schrijven, ook een langere tekst eens hérlezen, even rustig teruglopen als je in een flits iets moois hebt gezien, en zo duizend dingen meer.
Ik ervaar de weldadigheid van 'rustig'. Van aandacht die je zuivert, hoe merkwaardig dat ook klinkt. Het ineens boeiende in een andere mens, die je al jaren kent. De onverwachte ingeving toen je die dringende vraag losliet. De spontane dankbaarheid voor wat zo vanzelfsprekend is. Het léven in planten dat je ineens fascineert. De speelsheid van kinderen of dieren. Het ráákt je 'ineens' veel meer, het opent je, maakt je blij.
Je krijgt een gevoel van mógen leven, een gevoel van bevrijding om gewoon dátgene te doen wat ook dient te gebeuren. Maar met minder haast, minder druk of ongeduld. Wel toegewijd - én met een glimlach zo mogelijk.
Juist die kleine ervaringen zijn zó belangrijk. Zo ervaar ik het althans.
Ze vormen een interessante keten:
VAN AANDACHT KOMT BEWONDERING
VAN BEWONDERING KOMT DANKBAARHEID
VAN DANKBAARHEID KOMT LIEFDE
VAN LIEFDE KOMT ZORG
Het goede of noodzakelijke gebeurt, maar op een andere manier, geeft meer voldoening en zelfs blijdschap. Je krijgt er - naast alle moeite - ook nieuwe energie door. Het is vooral een kwestie van je daarvoor ópenen.
En, zoals ik al zei: dan kun je je verbazen over een goede ingeving, een dieper inzicht, een nieuwe motivatie om iets aan te pakken of vol te houden. Je gaat langzaam aan meer vertrouwen op je intuïtie, je spontane aanvoelen, en niet alleen op je 'logische verstand' - hoezeer dat ook nodig blijft, natuurlijk.
GROEIEN VAN PLICHT NAAR MOGELIJKHEID
Misschien is dát wel de belangrijkste verandering:
Taken die eerst vanuit plicht moesten worden uitgevoerd gaan nu verschijnen als een MOGELIJKHEID. Je omstandigheden zijn niet langer alleen een zakelijk gegéven, een soort dwangbuis, maar ze worden een aangeboden terrein, een ruimte om ja te zeggen op wat goed of zinvol of nodig is. Misschien zelfs verwonderd en dankbaar...
Betrokkenheid begint dan niet met de vraag: Wat móét ik allemaal doen om de wereld te redden ? maar veel eenvoudiger : Wat spreekt mij aan, wat boeit mij, waar voel ik me bij betrokken ? Laat ik dáár nu goed op ingaan. Dat is genoeg, ook in deze MAAND VAN DE SCHEPPING.
SCHEPPEND LEVEN
Op een positieve manier ingaan tegen pessimisme , cynisme en gespannenheid.
Door je innerlijke openheid ga je juist helderder zien wat WEL van jou gevraagd mág worden, waar je toe wordt uitgenodigd. Maar nu dus als een aanbod, een mogelijkheid, een ruimte om zelf ja te zeggen en creatief te zijn, uit LIEFDE voor de Schepping, in blijdschap en vertrouwen.
De vraag of het allemaal wat uithaalt gewoon lóslaten. Niet vanuit onverschilligheid maar vanuit een dieper wéten, een ervaring van een diepere verbondenheid, waardoor je leven geeft en, misschien nog méér, leven ontvangt !
Zelf óók schepper zijn, je aansluiten bij de hele Schepping, die overloopt van ontembare levenskracht. Wat een bemoediging !
Ervaar jij dat ook (een beetje) zo ? Schrijf mij eens !
Johan Muijtjens
september 2026
Geen opmerkingen:
Een reactie posten