MAAND VAN DE SCHEPPING - 1

 

MAAND VAN DE SCHEPPING

IK HEB ER GENOEG VAN…

Ik heb er genoeg van om, als het om liefde voor de natuur gaat, zeker deze Maand van de Schepping, altijd toch eerst te moeten te beginnen met dat steeds langer wordende rijtje van alles wat er mis gaat op het gebied van klimaat, milieu, oorlog en vrede. Het kost me zóveel energie ! Me ergeren aan klimaatontkenners, oliebaronnen, corrupte politici, misleidende informatie. Dat zuigt al mijn energie en moed uit mij.
Ook getallen, hoe groot ook, raken me steeds minder. Beelden van ellende van mensen, dieren en planten maken me alleen maar meer verdrietig.

WAT HELPT ME DAN WÉL ?
Dat is voor mij de grote vraag geworden.
Steeds sterker raak ik overtuigd dat vooral dátgene waar ik zelf bij betrókken ben, waar ik van houd, waar ik werkelijk om geef, dat dát mij de energie en het enthousiasme geeft om me ergens voor in te zetten.
Dáár zit voor mij een belangrijke sleutel: Ik moet me ergens bij betrokken voelen. Het moet me raken. Anders glijdt het van me af.

Dat begint heel dichtbij, in mijn eigen dagelijkse leven en omstandigheden.
Dáár zitten voor mij bronnen van energie.
Ik merk bijvoorbeeld dat er iets in mij verandert wanneer ik de tijd neem om iets rustig en zorgvuldig te doen. Wanneer ik niet meteen beslis, maar wat langer nadenk. Als ik eens wat langer blijf kijken naar de planten die ik verzorg, ze vriendelijk toespreek en vooral .. naar ze luister. Dan gebeurt er iets. Het is alsof ze een stem krijgen en mij iets te zeggen hebben. Alsof ze een appèl op me doen, een appèl op het goede en positieve in mij, op het blije in mij. Ik mág ze verzorgen, ik mág die klus rustig en goed doen, ik mág die persoon een overwogen antwoord geven.
Je zou kunnen zeggen:  Het gaat niet zozeer over plicht, maar veel meer om een uitnodiging, een mogelijkheid, een aangeboden ruimte.

HET LOONT ZICHZELF
Merkwaardig genoeg blijkt die betrokkenheid zichzelf te belonen. Ik krijg er, heel eenvoudig gezegd, goeie zin van. Ik voel me rustiger en meer ontspannen. Ik word ontvankelijker voor al die goede dingen die ondertussen gewoon gebeuren — dingen waar ik normaal gemakkelijk aan voorbijloop en waar de media me zelden op attenderen. Even wat langer stilstaan bij een bericht. Even blijven kijken naar iets waar ik mee bezig ben. Even wat meer aandacht geven. En ineens blijkt iets wat onbeduidend leek te zijn of gewoon routine, belángrijk te zijn, waardevol, interessanter dan ik  denkt, boeiender...
---
Dit als enkele eerste gedachten en ervaringen als een handreiking om de Maand van de Schepping op een goede en bemoedigende manier te beleven.
Volgende week hoop ik hier verder op in te gaan, want ervaringen én vragen komen vanzelf op...

Overigens: Herken je dit zelf óók ? Heb je een voorbeeld ? Laat mij eens weten !  
Er is niets mooiers dan elkáár verrijken ! 


Johan Muijtjens

2 september 2026